Informacje o przemocy

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF
10 maja 2017

PRZEMOC W RODZINIE TO ZAMIERZONE I WYKORZYSTUJĄCE PRZEWAGĘ SIŁ DZIAŁANIE PRZECIW CZŁONKOWI RODZINY,
NARUSZAJĄCE PRAWA I DOBRA OSOBISTE, POWODUJĄCE CIERPIENIE I SZKODY.

Według Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie przemoc domowa to wszelkie incydenty gróźb, przemocy lub nękania (psychologicznego, fizycznego, seksualnego, ekonomicznego lub emocjonalnego) między osobami dorosłymi, którzy żyją w związku partnerskim lub są członkami tej samej rodziny, niezależnie od płci i orientacji seksualnej.

Zgodnie z art. 207§1 Kodeksu Karnego, przemoc w rodzinie jest przestępstwem.

PRZEMOC W RODZINIE CHARAKTERYZUJE SIĘ TYM, ŻE:

JEST INTENCJONALNA. Przemoc jest zamierzonym działaniem człowieka i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary.

SIŁY SĄ NIERÓWNOMIERNE. W relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza a sprawca silniejszy.

NARUSZA PRAWA I DOBRA OSOBISTE.  Sprawca wykorzystuje przewagę siły narusza podstawowe prawa ofiary (np. prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku itd.).

POWODUJE CIERPIENIE I BÓL.  Sprawca naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody. Doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony.

FORMY PRZEMOCY W RODZINIE:

PRZEMOC FIZYCZNA

Przemoc fizyczna, obejmuje szeroki wachlarz zachowań od takich, które mogą się wydawać niewinne np. uszczypnięć, klapsów do jednoznacznie wskazujących na przemoc – wykręcania rąk, duszenia, ciosów nożem, bicia, przypalania lub podpalania, topienia, polewania substancjami żrącymi i wrzątkiem. Przemoc ta trwa często latami.

Sprawcy przemocy czują się bezkarni oraz sądzą, że ich ofiara jest osamotniona, zastraszona oraz zdana wyłącznie na ich władzę i na tym głównie budują swoją siłę.


PRZEMOC PSYCHICZNA(nadużycia emocjonalne)

Przemoc psychiczna jest bezpośredni działaniem krzywdzącym, które wykorzystuje mechanizmy procesów psychologicznych. Polega na takim oddziaływaniu na psychikę partnera/partnerki, które uniemożliwia utrzymanie równowagi psychicznej, poczucia godności, motywacji i sensu życia, a także które niszczy relacje z innymi ludźmi.

Poniżej najczęściej występujące przejawy przemocy psychicznej:

wyśmiewanie, naśmiewanie się z poglądów, religii, pochodzenia partnera i jego rodziny, ograniczenie partnerce/partnerowi snu i pożywienia, zastraszanie, szydzenie, lżenie, karanie przez odmowę uczuć, wycofywanie się z bliskiej relacji, przerywanie i odwracanie uwagi, okazywanie braku szacunku, lekceważenie, słowne ataki ukryte w żartach, zawstydzanie partnera, oskarżanie i obarczanie winą, osądzanie i krytykowanie, rozkazywanie, domaganie się posłuszeństwa, agresywne wybuchy gniewu, kontrolowanie i ograniczanie kontaktu z bliskimi…


PRZEMOC SEKSUALNA

Przemoc seksualna jest pojęciem ogólnie znanym, mniej osób wie, że może występować w rodzinie. Ofiarami najczęściej są kobiety i dzieci, ale zdarza się, że ofiarą może być też mężczyzna.

Przemoc seksualna niesie za sobą bardzo poważne konsekwencje dla zdrowia fizycznego, psychicznego i reprodukcyjnego osób, które jej doznały. Przemoc seksualna może dotknąć każdego, bez względu na wiek, płeć, etniczność, religię czy pochodzenie. Może ona przybierać bardzo różne formy, których wspólnym mianownikiem jest brak zgody lub brak zdolności wyrażenia zgody na daną formę niechcianego kontaktu seksualnego. Niezależnie od tego, czy przemocy seksualnej doświadcza się ze strony osób obcych, znajomych czy bliskich, jest ona zawsze doświadczeniem głęboko bolesnym i naruszającym godność człowieka. Konsekwencje doświadczenia przemocy mogą być odczuwane przez długie lata.

Przemoc seksualna przybiera różne formy, gwałt małżeński, wymuszenie nieakceptowanych praktyk seksualnych (seksu oralnego, analnego, masturbacja przedmiotami, seks przy dzieciach a także rejestrowanie swoich poczynań kamerą wideo), zmuszanie do prostytucji.

Kolejną formą przemocy seksualnej, jest odmawianie seksu, albo wyśmiewanie np. przyrodzenia partnera lub jego umiejętności. Praktyki te są stosowane z reguły przez kobiety. Problem polega na tym, że świadomość ofiar jest niska, a wstyd przed wyznaniem komuś prawdy zbyt duży, żeby szukać pomocy.

Ofiara przemocy seksualnej często uważa, że sama jest sobie winna takiej sytuacji np. kobieta uważa, że jest zbyt staroświecka, nie umie zaspokoić potrzeb swojego męża, więc pod naciskami, szantażem, a czasem nawet pod wpływem fizycznego przymusu zgadza się nieakceptowaną przez nią praktykę seksualną. W jeszcze trudniejszej sytuacji znajduje się mężczyzna, który doświadcza tego typu przemocy. Warto zwrócić uwagę, że taki problem także istnieje.

To, że sprawca jest małżonkiem czy partnerem nie usprawiedliwia przemocy seksualnej. Sprawca przemocy seksualnej w związku małżeńskim podlega takiej samej odpowiedzialności karnej ! Małżeństwo, czy związek intymny nie wyklucza ponoszenia odpowiedzialności i nie jest okolicznością łagodzącą.

Należy pamiętać, że nic nie usprawiedliwia przemocy seksualnej! Winy za przemoc seksualną nie ponosi osoba, która jej doznała ! To sprawca jest winny !


PRZEMOC EKONOMICZNA

Przemoc ekonomiczna często współwystępuje z innymi formami nadużyć i zawsze jest również formą wykorzystywania emocjonalnego.

Poniżej najczęściej występujące zachowania w sferze materialnej:
zmuszanie do oddawania zarobionych pieniędzy, uniemożliwianie podjęcia pracy, niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych, kontrolowanie i ograniczanie wydatków, wydzielanie pieniędzy partnerowi, zmuszanie o proszenie pieniędzy, ograniczanie dostępu partnera do informacji o stanie finansowym rodziny, uniemożliwianie partnerowi dostępu do wspólnego konta bankowego, dysponowanie pieniędzmi ze wspólnego budżetu bez wiedzy i zgody partnera, odmowa dokładania się do rodzinnego budżetu, zaciąganie bez porozumienia z partnerem pożyczek lub kredytów obciążających wspólny budżetu, zmuszanie partnerki/partnera do składania fałszywych zeznań podatkowych lub podpisywania innych dokumentów finansowych…


JEŻELI JESTEŚ OFIARĄ LUB ŚWIADKIEM PRZEMOCY W RODZINIE

POWIADOM:

  • policję (997)
  • prokuraturę

ZWRÓĆ SIĘ DO:

  • ośrodka pomocy społecznej
  • powiatowego centrum pomocy rodzinie
  • ośrodka interwencji kryzysowej
  • ośrodka wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie
  • gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych


NIKT NIE ZASŁUGUJE NA BICIE, KRZYWDZENIE, MALTRETOWANIE!
NIC NIE USPRAWIEDLIWIA ZACHOWAŃ SPRAWCY!
MASZ PRAWO SZUKAĆ POMOCY!


ZESPOŁY INTERDYSCYPLINARNE

Utworzenie Zespołu Interdyscyplinarnego ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie jest efektem wejścia w życie nowych przepisów ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz towarzyszących jej regulacji prawa miejscowego. Celem działania Zespołu jest koordynowanie systemu przeciwdziałania przemocy domowej na najniższym szczeblu samorządu terytorialnego – w obszarze gminy. Zespół  to grupa ludzi, specjalistów z różnych dziedzin, zajmująca się rozwiązaniem konkretnego problemu przy wykorzystaniu zasobów będących w dyspozycji każdego z członków takiego Zespołu. Jego funkcjonowanie określone jest w drodze porozumień zawartych między gminą a podmiotami niosącymi pomoc osobom doznającym przemocy w rodzinie.

SKŁAD ZESPOŁU TO PRZEDSTAWICIELE:

  • jednostek organizacyjnych pomocy społecznej,
  • gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych,
  • Policji,
  • oświaty,
  • ochrony zdrowia,
  • organizacji pozarządowych,
  • kuratorów sądowych
  • czasami również:
  • prokuratorów,
  • przedstawicieli podmiotów działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w  rodzinie.


ZADANIA ZESPOŁU INTERDYSCYPLINARNEGO:

  • integrowanie i koordynowanie działań w/w podmiotów,
  • diagnozowanie problemu przemocy w rodzinie,
  • podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą w rodzinie mających na celu przeciwdziałanie temu zjawisku,
  • inicjowanie interwencji w środowisku dotkniętym przemocą w rodzinie,
  • rozpowszechnianie informacji o instytucjach, osobach i możliwościa udzielania pomocy w środowisku lokalnym,
  • inicjowanie działań w stosunku do osób stosujących przemoc w rodzinie.

W celu rozwiązywania problemów związanych z wystąpieniem przemocy w rodzinie Zespół może tworzyć grupy robocze. Skład grupy roboczej nie różni znacząco od składu Zespołu. Są to przedstawiciele: jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, policji, oświaty, ochrony zdrowia, jak również kuratorzy sądowi, przedstawiciele innych podmiotów, specjaliści w dziedzinie przeciwdziałania przemocy w rodzinie


ZADANIA GRUPY ROBOCZEJ:

  • opracowanie i realizacja planu pomocy w indywidualnych przypadkach wystąpienia przemocy w rodzinie
  • monitorowanie sytuacji rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz rodzin zagrożonych wystąpieniem przemocy,
  • dokumentowanie działań podejmowanych wobec rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz efektów tych działań.

 
REALIZACJA PROCEDURY „NIEBIESKIE KARTY” WYKONYWANA PRZEZ ZESPÓŁ INTERDYSCYPLINARNY/GRUPĘ ROBOCZĄ

ZADANIA CZŁOKÓW ZESPOŁU/GRUPY ROBOCZEJ W RAMACH PROCEDURY:

  • udzielają pomocy osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;
  • podejmują działania w stosunku do osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, w celu zaprzestania stosowania tego rodzaju zachowań;
  • zapraszają osobę, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, na spotkanie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej;
  • opracowują indywidualny plan pomocy dla osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie i jej rodziny, który zawiera propozycje działań pomocowych.
  • rozstrzygają o braku zasadności podejmowania działań.


CZYNNOŚCI WYKONYWANE PRZEZ ZESPÓŁ GRUPĘ ROBOCZĄ W RAMACH PROCEDURY:

  • na posiedzenie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej zaprasza się osobę, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, przy czym należy podkreślić, iż nie dotyczy to dzieci,
  • niestawiennictwo osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, nie wstrzymuje prac zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej,
  • członkowie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej, w obecności osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, dokonują pogłębionej analizy sytuacji rodziny, ustalają indywidualny plan pomocy dla osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie w zakresie działania wszystkich podmiotów, realizujących procedurę „Niebieskie Karty” i wypełniają formularz „Niebieska Karta – C”, który stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia,
  • indywidualny plan pomocy obejmuje ogół działań podejmowanych przez osobę, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, oraz podmioty realizujące procedurę „Niebieskie Karty”, w celu poprawy sytuacji życiowej tej osoby oraz jej rodziny, może  on ulec zmianie w zależności od potrzeb i sytuacji osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, w szczególności w sytuacji stwierdzenia nowego zdarzenia stosowania przemocy w rodzinie w trakcie działań dokonywanych przez zespół interdyscyplinarny lub grupę roboczą,
  • przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego wzywa osobę, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, na spotkanie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej,
  • członkowie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej w obecności osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, wypełniają formularz „Niebieska Karta – D”, który stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia,
  • formularze „Niebieska Karta – C” i „Niebieska Karta – D” podpisuje przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego,
  • zespół interdyscyplinarny lub grupa robocza podejmują decyzję, jak będą składane systematyczne wizyty funkcjonariusza Policji, sprawdzające stan bezpieczeństwa osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie,
  • wszystkie działania, podejmowane w związku z realizacją procedury „Niebieskie Karty” są dokumentowane. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa dokumenty są przekazywane organom właściwym do prowadzenia postępowania przygotowawczego.


WSKAZÓWKI:

JEŻELI OSOBA, WOBEC KTÓREJ ISTNIEJE PODEJRZENIE, ŻE STOSUJE PRZEMOC W RODZINIE NADUŻYWA ALKOHOLU, CZŁONKOWIE ZESPOŁU INTERDYSCYPLINARNEGO LUB GRUPY ROBOCZEJ KIERUJĄ JĄ DO GMINNEJ KOMISJI ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH

JEŻELI ZACHODZI PODEJRZENIE, ŻE OSOBA WOBEC KTÓREJ ISTNIEJE PODEJRZENIE, ŻE STOSUJE PRZEMOC W RODZINIE DOPUŚCIŁA SIĘ PO RAZ KOLEJNY STOSOWANIA PRZEMOCY W TRAKCIE DZIAŁAŃ DOKONYWANYCH PRZEZ ZESPÓŁ INTERDYSCYPLINARNY LUB GRUPĘ ROBOCZĄ, WYPEŁNIA SIĘ FORMULARZ „NIEBIESKA KARTA – C” W ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DO UDOKUMENTOWANIA NOWEGO ZDARZENIA


Członkowie Zespołu Interdyscyplinarnego oraz grup roboczych wykonują zadania w ramach obowiązków służbowych lub zawodowych. Prace w ramach grup roboczych są prowadzone w zależności od potrzeb zgłaszanych przez Zespół lub wynikających z problemów występujących w indywidualnych przypadkach.

Szczegółowe warunki funkcjonowania zespołu określa Uchwała nr VIII/33/11 Rady Gminy Srokowo z dnia 27 maja 2011r.w sprawie w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania.

Skład Zespołu został określony Zarządzeniem Nr 25/13 Wójta Gminy Srokowo z dnia 12 lipca 2013r.

Do pracy w Zespole Interdyscyplinarnym w gminie Srokowo zostali powołani przedstawiciele:

  • Pomocy społecznej - Elżbieta Sadowska
  • Policji - Grzegorz Linkiel
  • Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych - Małgorzata Chociełewka
  • Oświata - Agata Wojnowska
  • Organizacja Pozarządowa - Janusz Januszewski
  • Ochrona zdrowia - Mirosława Błażko
  • Sąd Rejonowy - Sylwia Jakołcewicz
  • Organizacja Pozarządowa - Alicja Kamińska

Galeria

  • Powiększ zdjęcie